Mary de Weerd, senior beleidsadviseur Patiëntencommunicatie in het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ), heeft in 2007 voor haar werk de cursus Eenvoudig schrijven gevolgd. “Mijn collega’s en ik vonden toen al dat onze folders te moeilijk geschreven waren voor de patiënten. Die cursus was erg nuttig en interessant, maar het geleerde vervolgens in praktijk brengen bleek nog niet zo makkelijk.” Het CWZ heeft meer dan 600 folders. “Het kost tijd om al deze folders te herschrijven. En dan rest er de vraag: begrijpen patiënten de ‘nieuwe’ folders wel? Het bleef dus bij het aanpassen van tussenkopjes, opsommingstekens en het verwijderen van vakjargon.”

Tentoonstelling Taal centraal
“In 2009 hebben wij in samenwerking met het ROC Nijmegen de tentoonstelling Taal Centraal geplaatst in het ziekenhuis. Dit om aandacht te vragen onder de bezoekers voor het onderwerp laaggeletterdheid.” Ook zorgde De Weerd ervoor dat er workshops kwamen voor artsen en verpleegkundigen gericht op het herkennen van het lees- en schrijfproblemen bij patiënten. “Samen met cursisten van het ROC Nijmegen hebben we twee algemene folders hertaald in eenvoudig Nederlands. Met hun tips en feedback zijn de folders voor iedereen leesbaarder geworden. De vervolgacties bestaan uit het creëren van nog meer bewustwording bij artsen en verpleegkundigen over het thema laaggeletterdheid. De afdeling nucleaire geneeskunde is al aan de gang gegaan met hun folders, net als de afdeling anesthesiologie.”

Tips
“Mijn tip aan collega’s in het vak is: begin klein. Bewustwording begint bij de artsen en verpleegkundigen. Door het onderwerp bespreekbaar te maken op de afdeling, door specialisten zelf hun folders te laten herschrijven en door een ambassadeur te laten spreken bij een afdeling zal er ook in de spreekkamer meer aandacht zijn voor laaggeletterdheid.”

“Ik ben nuchter hoor, ik drink ´s ochtends geen alcohol”
“In een folder van de afdeling nucleaire geneeskunde staat informatie over een onderzoek. Er wordt gebruik gemaakt van een gammacamera. Ik zeg tegen een paar verpleegkundigen: ‘Mag het ook een praxiscamera zijn?’ De verpleegkundigen vinden dit niet grappig. Ik leg uit hoe laaggeletterden deze woorden zien. Uiteindelijk snappen ze wat ik bedoel en in de uiteindelijk (door de verpleegkundigen zelf herschreven) folder wordt alleen gesproken over een camera.” De Weerd begrijpt nu ook beter waarom sommige patiënten opmerkingen maken als ‘ik ben nuchter hoor; ik drink ‘s ochtends geen alcohol’ als ze voor een operatie niet mogen eten en drinken…