Op 6 september 2010 was ik Den Haag voor de opening van de Week van de Alfabetisering. Ik ben lid van Het Forum van AtotZ. Dat is een club mensen die onder leiding van prinses Laurentien probeert aandacht te geven aan een landelijk probleem: 1,5 miljoen mensen in Nederland kunnen niet, of nauwelijks lezen en schrijven. Echt waar. En daar wil ik het even met jullie over hebben. Want het is heel jammer als je niet kunt lezen. Je mist een heleboel. Je kunt bijvoorbeeld de nieuwe Dolfje Weerwolfje niet lezen. Dus je kunt er ook niet over meepraten met al die anderen die het boek wel gelezen hebben.
 
(Voor)lezen
Lezen is heel belangrijk als je verder wil leren. Wie niet kan lezen heeft minder kansen op een leuke baan.
Ik denk dat de meeste bezoekers van mijn website kunnen lezen en dat ze van lezen houden. Waarschijnlijk zijn jullie dol op de avonturen van Dolfje Weerwolfje. Dat merk ik uit de vele berichten, die ik dagelijks ontvang. Waarschijnlijk vind je het heel normaal dat je een nieuw boek van Dolfje kunt lezen als het verschijnt.
Waarschijnlijk weten ook de meesten van jullie hoe fijn het is als je wordt voorgelezen. Maar niet iedereen. Sommige kinderen worden nooit voorgelezen, doordat hun ouders geen tijd hebben. Of doordat hun ouders niet kunnen lezen. Dat is jammer.
Door voorlezen raak je stap voor stap vertrouwd met boeken. En daardoor leer je zelf ook heel snel om te lezen.
 
Kriebeltekens
Op een dag komt dat prachtige moment. Dan begrijp je opeens dat die vreemde kriebeltekens een woord zijn. Dat er bijvoorbeeld  ‘maan’ staat. Of ‘roos’. Of ‘wolfje’. Dat is een fantastische ontdekking. Het lijkt haast tovenarij. Als je die vreemde tekens, die letters heten, leert begrijpen, kun je opeens een boek lezen. Eerst een dun boek, maar daarna deins je nergens meer voor terug. Als een boek van 200 bladzijden spannend is, dan lees jij het zomaar uit!
Dat is geweldig. Maar… soms zijn er kinderen, die het nog niet kunnen. Die hebben er meer moeite mee. Misschien zitten er ook bij jou in de klas kinderen die veel of heel veel moeite met lezen hebben. Of kinderen die zelfs helemaal niet kunnen lezen.
Vaak schamen zij zich daar voor. Ze proberen het verborgen te houden, zodat niemand het zal merken.
Die kinderen hoeven zich natuurlijk helemaal niet te schamen. Echt niet! Er zijn ook kinderen die absoluut niet kunnen voetballen. Of die niet kunnen tekenen, of skateboarden. Daar moet je een bepaald talent voor hebben. Sommigen hebben dat, anderen niet. Klaar. Niets aan te doen.
 
Klasgenootjes helpen
Maar lezen en schrijven kan iedereen leren. Echt waar. Soms is daar een beetje hulp van anderen bij nodig.
Ik zou het geweldig vinden als kinderen elkaar daarbij willen helpen.
Als er iemand bij jou in de klas zit, die niet kan lezen, kun jij hem/haar enorm helpen. Of samen met anderen! Door hem/haar te vertellen dat hij/zij zich niet hoeft te schamen. Of door samen met hem/haar te oefenen. Stel je voor dat jullie iemand op die manier geholpen hebben. En dat hij/zij uiteindelijk zelf een boek van Dolfje Weerwolfje kan lezen.
 
Dat zou toch fantastisch zijn! Ik zou dan heel erg trots op jullie zijn!
Bij dezen wil ik iedereen vragen om eens goed rond te kijken in je klas. En als je weet dat er iemand niet kan lezen, help hem dan! Samen met je leraar. En stel je eens voor: misschien wordt iemand die jij geholpen hebt later wel een beroemde schrijver, of minister, of professor. Dat zou zomaar kunnen. Iedereen moet kansen krijgen in het leven. En misschien kun jij daarbij helpen. Doe het. NU!

Bron

Paul van Loon leest voor uit de Griezelbus.